deneme bonusu seabahis giriş seabahis
laatste nieuws çankaya escort ankara escort yurtdışı evden eve nakliyat 1xbet bahis sitesi casino siteleri betturka betxlarge bahis forum bahis forumu ataşehir escort bayan 1xbet

Even voorstellen, Lars Bannink, nieuwe voorzitter

Mijn naam is Lars Bannink, samen met mijn tweelingzus Jonne geboren in 1995 in Arnhem en getogen in Oosterbeek. Het is mij altijd geleerd stil te staan bij geweld. Dat begon met de deelname van de basisschool met de herdenkingen van operatie Market Garden rondom Arnhem en omgeving. Later begreep ik ook steeds beter in welke situatie mijn grootouders, en velen met hen, hebben moeten leven in de oorlogstijd in Azië. Mijn grootvader, veteraan Louis Bannink (1921), werkte van 1943 tot en met 1945 aan de Birma Siam spoorlijn. Mijn grootmoeder, Else Bannink-Hartman (1923), overleefde het vrouwenkamp Halmaheira. Al vanaf jonge leeftijd ga ik mee naar Bronbeek voor deze herdenkingen. In die kinderjaren herinnerde ik mij eigenlijk vooral één specifiek verhaal dat opa vaak vertelde. Hij was toen 23 en leed aan dysenterie en malaria, een dodelijke combinatie waaraan hij ook zou komen te overlijden. Op zijn sterfbed kwam de Dominee langs, praatte met hem en gaf hem tenslotte een eitje. Die nacht werd gedacht zijn laatste te zijn geweest, ware het niet dat hij de nacht levend uitkwam en herstelde. In december wordt hij 100 en twee weken later wordt mijn oma 99. Hun veerkracht, levenslust en hun geschiedenis, inspireren mij dagelijks in mijn eigen gedrag.

Het actief veranderen van dit dagelijkse gedrag en het toepassen van morele reflectie daarop, zijn in mijn ogen onmiskenbaar als we willen leren van de geschiedenis. Bij een herdenking herdenken we alle levens die zijn ontnomen en het ondragelijk lijden dat is gecreëerd. Ieder verhaal doet ertoe. Maar herdenken is ook het ritueel telkens bewust te zijn bij wat er hier is. Om nederig te worden. We leren in te zien dat we elke dag nog met zinloos geweld en onnodig lijden, van welke vorm dan ook, te maken hebben. Soms zijn we hier het slachtoffer van en soms zijn we zelf de oorzaak. Dit bewust zijn, stelt ons instaat in te zien dat elk wezen het verlangen heeft om geen pijn te lijden. Het wordt voor ons dan mogelijk om compassie te cultiveren voor al het leven om ons heen.

Ik voel mij vereerd om op deze leeftijd en op dit moment, met mijn grootouders nog in leven, het voorzitterschap van Erik Broekroelofs over te mogen nemen. De afgelopen jaren heeft het bestuur, met Ida Saveur, Ronald Last en Edu Harms, prachtige en memorabele herdenkingen vormgegeven, pelgrimstochten georganiseerd en onder andere het spoorzoeken geïnitieerd. Ik hoop dat ik samen met hen kan bijdragen aan het in stand houden van alle verhalen en het uitdragen van compassie voor het leven.

3 Reacties

  1. Mady van Knippenberg-Bruynsteen
    Veel succes Lars Bannink in je nieuwe functie van Voorzitter. Mooi te ervaren dat de jonge generatie ook zo betrokken is. Dank aan terug tredend voorzitter Erik. Gelukkig behouden als bestuurslid. Graag blijf ik van jullie expertise gebruik maken door anderen op jullie "Spoor zoeken" te blijven attenderen.
  2. Yvonne Können Mobach
    Prachtig hoe jonge mensen het stokje ter hand nemen. Gefeliciteerd en een vruchtbare tijd gewenst. Wat zullen uw grootouders u dankbaar zijn en trots op zo'n nageslacht.
  3. Mijn overdenkingen: Beste Lars Bannink en alle "oud" en nieuwe - Bestuursleden. Mijn eerste, korte kennismaking met Lars was op de herdenkings dag 28 augustus 2021, toen ik hem om een handtekening vroeg. Ik was trouwens niet de enige. Enkele, nu "oud" bestuursleden, Erik Broekroelofs en Edu Harms ken ik mede van de Pelgrimsreis, welke ik met hen maakte 16-26 november 2017. De nieuwe Bestuursleden hoop ik in augustus 2022 de hand te mogen schudden. Indien dat dan weer mag en niet voor goed is afgeschaft. Mijn jeugd heeft mij een zeer diverse en sterke levenservaring mede gegeven waarvan ik thans veel profijt heb. Het boek "Spoorzoeken" van Sander Broekroelofs heb ik kort geleden herlezen. Dank voor het samenstellen. Als "oudje" met speciale levens ervaring ben ik verbonden aan "Old School". Een instelling welke middelbare scholieren en studenten met ouderen in contact brengt om levens ervaringen uit te wisselen. Heel interessant en leerzaam om gedachten uit te wisselen over dagelijkse onderwerpen en tegen het licht te houden met het verleden. Zeker voor iemand als ik ben en die geen kleinkinderen heeft. Met interesse en medeleven volg ik de herdenkingen. Wat fijn dat Lars zich beschikbaar stel en vol inzet voor het uitdragen van dit verleden. Het heden - de "Corona Tijd" - heeft veel meer raakvlakken met "ons" verleden dan wij mogen vermelden. Ik heb goed leren omgaan met flinke tegenslagen. U allen vreedzame Kerstdagen toegewenst. Ook speek ik de hoop uit dat het Jaar 2022 ons weer terug zal voeren naar een gemeenschap voelende samenleving. Hartelijke groeten. Corrie en Wim Kam

Geef je commentaar